طبیب من

کد خبر: 13765
تاریخ انتشار: ۱۴ام آذر ۱۳۹۶ , ۱۷:۳۴
یک استاد چشم پزشکی از تاثیر سابقه خانوادگی در ابتلا به بیماری گلوکوم خبر داد.

به گزارش طبیب من به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، علی صادقی طاری استاد چشم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و دبیر اجرایی کنگره در حاشیه بیست و هفتمین کنگره بین المللی چشم پزشکی ایران که امروز در سالن همایش های رازی برگزار شد، اظهار کرد: بیست و هفتمین کنگره چشم پزشکی ایران با حضور ۲۰ مهمان خارجی از کشورهای مختلف مانند آمریکا، انگلستان و بلژیک برگزار می شود.

وی درباره محورهای کنگره بیان کرد: در این کنگره بیماری های شایع چشم بیشتر مورد توجه قرار می گیرد.از این بیماری های شایع می توان به بیماری آب مروارید اشاره کرد که به ویژه در بین کهنسالان شیوع بالایی دارد.

دبیر اجرایی کنگره افزود: ما در این کنگره به روش های جراحی و درمانی بیماری آب مروارید توجه ویژه ای داریم.بسیاری از مبتلایان به این عارضه پس از جراحی دچار عوارض می شوند بنابراین ما باید درمان عوارض ناشی از بیماری آب مروارید را نیز مد نظر قرار دهیم.

صادقی طاری تاری تاکید کرد: از دیگر محورهای این کنگره می توان به مشکلات چشمی در بیماران دیابتی اشاره کرد همچنین بیماری گلوکوم( آب سیاه) نیز در این کنگره مورد بحث قرار می گیرد.

وی تصریح کرد: دربیماری گلوکوم دید فرد از بین می رود که این دید با درمان نیز برنمی گردد ولی در بیماری آب مروارید هر چقدر دید از بین برود، اگر بیمار دچار بیماری شبکیه نباشد پس از جراحی این دید برگشت پذیر است.

دبیر اجرایی کنگره گفت: سابقه خانوادگی نقش مهمی در ابتلا به بیماری آب سیاه دارد بنابراین افرادی که سابقه خانوادگی این عارضه دارند باید به طور مرتب به چشم پزشک مراجعه کنند.دفعات مراجعه بستگی به شدت بیماری، میزان فشار وارد شده بر چشم و سایر علائم دارد.

صادقی طاری اظهار کرد: خوشبختانه این بیماری به خوبی به دارو پاسخ می دهد و داروهای متعددی نیز برای درمان این عارضه وجود دارند.اگر داروها موثر نباشند، بیمار تحت عمل جراحی قرار می گیرد.

وی یادآور شد: راه های مختلفی برای تشخیص بیماری گلوکوم وجود دارد و عمده ترین علامت این عارضه افزایش فشار چشم است ولی داشتن این علامت به انتهایی به معنای ابتلا به بیماری آب سیاه نیست بلکه چشم پزشک باید سایر علائم را نیز مورد بررسی قرار دهد.آنچه در این عارضه اهمیت دارد، تشخیص به موقع آن است زیرا در صورتی که دید شخص از بین رفته باشد ما با درمان تنها می توانیم مانع پیشرفت این بیماری شویم.

انتهای پیام/