طبیب من

کد خبر: 859
تاریخ انتشار: ۲۱ام بهمن ۱۳۹۵ , ۱۵:۰۰
بسیاری از افراد تصور می‌کنند افسردگی تنها گریبانگیر بزرگسالان می‌شود در حالی که کودکان نیز دچار افسردگی می‌شوند.

به گزارشخبرنگار طبیب من در بخش «سبک زندگی»؛ اکثر والدین بر این باور هستند که کودکشان هیچوقت احساس افسردگی و اضطراب را تجربه نمی کند زیرا آن ها فکر می کنند این تجربیات، زمانی به وجود می آیند که کودک با عواملی مثل بی عدالتی ، شکست در رابطه عاطفی یا شکست در رابطه کاری روبه رو شود اما مطالعات جدید نشان می دهد که حتی کودکان هم می توانند علائمی از افسردگی و اضطراب را تجربه کنند.

در مجله آکادمی آمریکایی روانپزشکی کودکان و نوجوانان، تحقیقی با عنوان«عملکردهای هسته های بادامه (آمیگدال) مغز کودکان» منتشر شد که آنچه  بررسی نشان داد این بود که نوزادانی که در دوره کامل(۹ماهگی)  به دنیا آمده اند الگوهای خاصی از اتصالات مغزی را دارند و در نوزادان تازه متولد شده می توان، نشانه های اولیه بیماری ذهنی را پیش بینی کرد.

برای بررسی این نظریه که نوزادان نارس  بیشتر در معرض این بیماری هستند، پژوهشگران روی ۶۵ نوزاد کامل و ۵۷ نوزاد نارس آزمایش MRI انجام دادند و دریافتند که در هر دو گروه نوزادان، کسانی که اتصال قوی تری بین آمیگدال( مرکز احساسات و رفتارهای عاطفی و انگیزشی) و قشر جلوی پیشانی( بخشی از مغز که برای حافظه و تصمیم گیری است) دارند به احتمال زیاد علائمی از افسردگی و اضطراب را در سن دو سالگی نشان می دهند.

كودك افسرده فاقد انرژی لازم است و احساس خستگی می كند . از لحاظ ظاهر نیز رنگی پریده دارد. تمركز حواس او پایین می آید؛ چنانچه قادر به توجه كردن و تمركز داشتن نیست و خود را فردی بی ارزش و بی كفایت احساس می كند. افكار مربوط به مرگ هم در او بروز می كند. فكر خودكشی ( البته بدون طرح و نقشه معین ) نیز در بعضی كودكان افسرده دیده می شود.

عوامل خانوادگی و زیستی، بیش‌ از عوامل دیگر در بروز افسردگی نقش دارند.افسردگی کودکی، پیامدهای منفی بسیاری را به‌همراه دارد ازجمله افسردگی‌ در ادوار آینده، عدم سازگاری‌های اجتماعی، مشکلات تحصیلی و در برخی مواقع حتی اقدام به خودکشی.

گفتنی است؛ تجربیات و محیطی که کودکان در آن رشد می کنند ممکن است این الگوهای ارتباطی را تغییر دهد و با درصد کمتر یا بیشتری این علائم بروز پیدا کند.

اگر احساس کردید کودکتان از افسردگی رنج می‌برد شاید اندکی مقابله با آن سخت باشد اما در این زمینه اولین راه صحبت کردن با آن‌ها است. تلاش کنید تا مشکلاتشان را شناسایی کنید و این‌که چه چیزی علت بروز این مشکل است را بیابید. نسبت به مشکلات کودک بی‌توجه نباشید چرا که شاید برای شما موضوع بی‌اهمیتی باشد اما احتمالاً برای فرزندتان مشکل بزرگی است.

در صورتی که راه‌های فوق کارساز نبود از مشاوران خانواده، از اقوام و نیز از روش رفتار درمانی شناختی که نوعی از گفتار درمانی است زیر نظر یک متخصص کمک بگیرید. در صورت مراجعه به پزشک اگر این افسردگی حاد باشد داروهای شیمیایی و مناسب اطفال یا نوجوانان تجویز می‌شود.

منبع:msn

انتهای پیام/

ارسال نظر
ناشناس
|
بهمن ۲۳ام, ۱۳۹۵

خوندم ولی واقعا متوجه نشدم از کجا بفهمم کودکم افسرده هست یا نه

نام:
ایمیل:
* نظر: