طبیب من

کد خبر: 258
گروه : خبرکده , ویژه
تاریخ انتشار: ۱۲ام بهمن ۱۳۹۵ , ۰۰:۱۶
کارگاه «اصول و مبانی طب سنتی– اسلامی» به همت مرکز رشد واحدهای فناوری گیاهان دارویی جهاددانشگاهی اردبیل در سالن جلسات جهاددانشگاهی برگزار شد.

به گزارش خبرنگار طبیب من در بخش «خبرکده»؛ محمدرضا رجب‌نژاد، در خصوص کارگاه “اصول و مبانی طب سنتی– اسلامی” که به همت مرکز رشد واحدهای فناوری گیاهان دارویی جهاددانشگاهی اردبیل شنبه ۹ بهمن ماه در سالن جلسات جهاددانشگاهی برگزار شد، افزود: شایسته نیست ایران با داشتن علم غنی طب در طول تاریخ، بیمارستان‌هایش انبار تجهیزات بوده و این همه بیماری داشته باشد.

وی با بیان اینکه در جهان، علم طبّی نیست که تلاقی تمام علوم طب باشد، تصریح کرد: ایران از نظر گیاهان دارویی بسیار غنی است و نام بسیاری از داروهای یونانی برگرفته از زبان پهلوی است که نشان می‌دهد ریشه ایرانی دارد.

مدیر گروه تاریخ علوم پزشکی دانشکده طب سنتی دانشگاه علوم پزشکی ایران، استاندارد نبودن داروها و روش‌های درمانی را یکی از مشکلات ایران در طب سنتی و طب مکمل دانست، اضافه کرد: داروهای طب سنتی و طب مکمل هم می‌تواند عارضه داشته باشد، لذا باید در مصرف این داروها احتیاط کرد.

وی اظهار داشت: طب ایرانی بسیار قوی بوده و دنیا به این طب محتاج است، اما متاسفانه ما آن را به طور شایسته نشناختیم و نتوانستیم به جهانیان آن را بشناسانیم.

رجب نژاد با بیان اینکه هیچ کشوری به اندازه ایران در علم طب برای دنیا برکت نداشته است، اضافه کرد: در تاریخ علم طب همه توجه‌ها به یونان بوده در حالی که چنین نیست و زرتشت خیلی جلوتر از بقراط بوده است به طور مثال اگر جندی شاپور ایران نبود یونان علوم خود را فراموش می‌کرد.

وی با بیان اینکه در دوران باستان و تمدن اسلامی ایران خدمات ارزنده‌ای در علم پزشکی به جهان ارائه کرده است و پزشکان ایرانی از جمله بوعلی‌سینا و محمد بن زکریای رازی نقش ارزنده‌ای در معرفی و گسترش دانش پزشکی ایران در اروپا داشته‌اند، تاکید کرد: دنیا دیگر نظیر ابوعلی سینا را نخواهد دید به همین خاطر باید کتاب‌های ابن سینا و رازی که اولین بار طب را از داروسازی جدا کرد در تمام دانشگاه‌های ما تدریس شود.

وی خاطرنشان کرد: طب مکمل، طب سنتی و طب اسلامی از هم متفاوت هستند در حالی که متاسفانه در ایران خلط بزرگ واژه‌ای صورت گرفته و جایگاه آنها باهم مخلوط شده و سبب گردیده است که از این نعمت‌ها بی بهره شویم در حالی که در سایر کشورها این علوم مجزا از هم بررسی می‌شود و برای هر بیماری از طبی که می‌تواند آن را درمان کند استفاده می‌شود.

انتهای پیام/