طبیب من

کد خبر: 3048
تاریخ انتشار: ۱۷ام اردیبهشت ۱۳۹۶ , ۱۲:۳۷
مغز انسان قابلیت‌های فراوانی دارد که یکی از آنها گرفتن تصمیمات تصادفی است. مطالعه‌ای نشان می‌دهد این قابلیت در سن مشخصی به اوج خود می‌رسد.

به گزارش خبرنگار خبرنگار طبیب من در بخش «چی و چجوری»؛ مطالعات مجله زیست‌شناسی POLS نشان می‌دهد که توانایی مردم در گرفتن تصمیمات تصادفی یا تقلید از یک فرآیند تصادفی، مثلا نتیجه‌گیری فرضی بر اساس شیر یا خط، در سن تقریبی ۲۵ سالگی به اوج خود می‌رسد.

محققان اعتقاد دارند که این توانایی از برخی فرآیندهای شناختی بسیار توسعه‌ یافته در انسان نشأت می‌گیرد و ممکن است با خلاقیت مرتبط باشد.

مطالعات قبلی نشان داده است که با افزایش سن این توانایی کاهش می‌یابد. با اینکه هنوز روند رشد و تکامل این توانایی در طول زندگی فرد نامشخص است؛ آزمایش هایی برای سنجش آن طراحی شده است.

برای دریافتن بهتر این توانایی، دکتر «نیکل گاوریت» و همکارنش در پاریس که بر روی “الگریتم طبیعت” کار می‌کردند، برای درک بهتر این توانایی و بررسی تأثیر سن بر آن، سه هزار و ۴۰۰ نفر در فاصله سنی چهار تا ۹۱ سال را مورد بررسی قرار دادند.

روند مطالعه به این صورت بود که پنج تست شامل لیستی از کارهایی که مثل حدس زدن شیر یا خط به نظر می‌رسید تصادفی باشد، به شکل آنلاین در اختیار افراد قرار گرفت تا رفتار کاربران هنگام پاسخ دادن به سوالات بررسی شود.

برای مثال در یکی از سوالات، کاربر باید حدس می‌زد کدام کارت پس از بُر خوردن کارت ها ظاهر می‌شود. محققین انتخاب های شرکت کنندگان را بر اساس الگریتم تصادفی‌شان تجزیه تحلیل کرده و متوجه شدند انتخاب ها هر چه به یاد سپردن توالی کارت‌ها از نظر ریاضی سختتر باشد، به میزان بالاتری از الگوی تصادفی تبعیت می‌کند.

گفتنی است؛ علاوه بر سن چندین فاکتور از قبیل جنسیت، زبان و تحصیلات مورد بررسی قرار گرفت که سن تنها عامل تأثیرگذار بود. محققان متوجه شدند که این توانایی تا ۲۵ سالگی روبه افزایش است، در این سن به اوج خود می رسد و بعد از آن رو به کاهش می‌گذارد.

دکتر «گاوریت» در این خصوص می‌گوید: «۲۵ سالگی به طور میانگین، زمان طلایی‌ است که انسان بر کامپیوتر پیشی می گیرد.»

شایان ذکر است؛ این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که تست انجام شده می تواند به عنوان یک ارزیابی قابل استناد برای بررسی رفتار انسان مورد استفاده قرار گیرد. پژوهشگران این تحقیق، در حال حاضر با استفاده از روش مشابه به مطالعه نقاط مشترک بین توانایی رفتار به شکل تصادفی و اختلال‌هایی چون زوال عقل و بیماری های عصبی می پردازند.

منبع: Science Daily

انتهای پیام/