طبیب من

کد خبر: 3419
تاریخ انتشار: ۱ام خرداد ۱۳۹۶ , ۱۴:۰۰
دیابت بی مزه یکی از انواع دیابت بوده و علایمی شبیه به دیابت شیرین دارد اما علت بروز آن افزایش قند خون نیست.

علیرضا هجرتی متخصص غدد، عضو کالج پزشکان امریکا و عضو انجمن متخصصین گوارش ایران، در گفت‌وگو با خبرنگار طبیب من در بخش «سبک زندگی»؛ گفت: در صورت بروز بیماری “دیابت بی مزه” توانایی بدن برای حفظ آب نرمال یا همان آبی که در گردش خون و بافت ها وجود دارد، کاهش می یابد. بنایراین آب موجود در بافت ها و عروق که مورد نیاز بدن است، دفع شده و به علت افزایش حجم ادرار، به آن دیابت می گویند و از آنجا که بروز این بیماری در اثر افزایش قند خون نیست به آن دیابت بی مزه اطلاق می شود.

وی در خصوص علایم این بیماری گفت:  هر فرد روزانه به طور طبیعی بین ۲ هزار تا ۲ هزار ۷۰۰ سی سی ادرار دفع می کند که البته این حجم بسته به فصول سرد و گرم سال متفاوت است، این در حالی است که حجم ادرار روزانه در افراد مبتلا به دیابت بی مزه گاهی به ۲۰ الی ۳۰ لیتر هم می رسد که در نتیجه ی این حجم دفعی زیاد، بدن بیمار دچار کمبود آب شده و احساس تشنگی مفرط در فرد ایجاد می شود. به طوری که در نوع شدید آن ، بیمارمجبور به نوشیدن آب و دفع ادرار رقیق به طور مکرر است.

این متخصص غدد تصریح کرد: از جمله علل دیابت بی مزه می توان به تومورها و ضربه های مغزی، عفونت های سیستم عصبی مرکزی، مواردی که با آسیب های کلیوی همراه است مانند نارسایی های مزمن کلیوی، ضربه های وارده به کلیه یا داروهایی که می توانند بر روی کلیه تأثیرات خاص بگذارند و منجر به عدم پاسخ دهی کلیه به هورمون ضد دراری (آنتی دیورتیک) شوند، اشاره کرد.

هجرتی افزود: دیابت بی مزه شامل دو نوع دیابت بی مزه مغزی یا مرکزی (نوروژنیک) و دیابت بی مزه کلیوی (نفروژنیک) است.در درمان نوع اول که ناشی از کمبود هورمون ضدادراری (آنتی دیورتیک) است که از هیپوفیز مغز ترشح می شود، داروهای هورمونی تجویز شده که معمولا بیماران بهبود پیدا می کنند. اما نوع دوم دیابت بی مزه که ناشی از عدم پاسخ دهی مناسب کلیه به هورمون ضد ادراری است، معمولا کمتر به دارو پاسخ می دهند. با این حال برای این بیماران هم داروهای آنتی دیورتیک هورمون تجویز می شود که تاحدی به آن پاسخ می دهند و حالت پر ادراری و پرنوشی در آنها کاهش می یابد. در صورت عدم پاسخ دهی بیمار به این داروها، پزشک به تجویزداروهای دیگری می پردازد یا حجم آب مصرفی بیمار را افزایش می دهد.

وی در پایان یادآور شد: معمولا چاقی به عنوان یک علت دیابت بی مزه محسوب نمی شود. این بیماری پیشگیری خاصی ندارد اما در مواردی که فرد دارویی مصرف می کند که می تواند فرد را مستعد ابتلا به دیابت نفروژنیک کند، با قطع دارو توسط پزشک پیشگیری انجام می شود. اگر داروی خاصی علت دیابت بی مزه باشد معمولا قطع دارو ، بهبوی بیمار را در پی دارد. در مواردی هم که علت این بیماری عواملی همچون عفونت، تومور یا ضایعه ای در سیستم عصبی مرکزی باشد، با رفع علت زمینه ای، بهبودی حاصل می شود.

انتهای پیام/