آیا می دانستید پاپ کورن یک بیماری ریوی است ؟

44

به گزارش خبرنگار طبیب من در بخش «چی و چجوری»؛  بیماری “ریه پاپ کورن” بیماری نادری است که به” برونشیل ها” که کوچک ترین راه های هوایی ریه هستند آسیب می رساند. با گذشت زمان، التهاب ناشی از این بیماری منجر به آسیب به بافت های ریه و تنگی راههای هوایی و در نتیجه مشکلات تنفسی می شود.
بیماری ریه “پاپ کورن” نام خود را از یک ماده شیمیایی به نام “دی استیل”که برای تولید محصولات غذایی مانند پاپ کورن و به عنوان طعم دهنده کره ای استفاده می شود، می گیرد.

درمان میگرن در کلینیک آرامش

اولین کسانی که به  بیماری “ریه پاپ کورن”مبتلا شدند کارگران کارخانه ذرت بودند که مواد شیمیایی زیادی را در کارخانه استنشاق کرده بودند.

“ریه پاپ کورن “همچنین به عنوان برونشیولیت انقباضی یا انسدادی، شناخته می شود.

علائم بیماری ریه پاپ کورن چیست؟

علائم این بیماری ممکن است بسیار ضعیف و کم باشد از این رو در بسیاری از مواقع نادیده و با سایر بیماری های ریوی اشتباه گرفته می شود. علاوه بر دی استیل، انواع مختلفی از مواد شیمیایی وجود دارند که می توانند منجر به بیماری ریه پاپ کورن شوند. همچنین برخی عفونت های ریوی، می توانند این بیماری را تشدید کند.

علائم این بیماری 2 تا 8 هفته پس از آلودگی یا قرار گرفتن در معرض یک ماده شیمیایی بروز پیدا می کنند. برخی افراد ممکن است پس از عمل جراحی پیوند کبد، بعد از چند ماه یا چندین سال، دچار ریه پاپ کورن شوند.

از مهم ترین علائم این بیماری می توان به سرفه های خشک، تنگی نفس به ویژه با فعالیت های بدنی، خستگی مفرط، تند تند نفس کشیدن و خس و خس کردن صدا که به برونشیت یا آسم مربوط نیست، اشاره کرد. پزشکان توصیه می کنند هر زمان که دچار تنگی نفس یا درد قفسه سینه شدید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

چه عواملی در این بیماری دخیل هستند؟

آسیب های شیمیایی به بافت های ریه می تواند منجر به این بیماری شود. تنفس مواد شیمیایی مضر، ذرات ریز و سموم، عطرها و طعم دهنده های غذایی که در تولید شکلات، چیپس، سیب زمینی، پاپ کورن و محصولات لبنی بکار برده می شوند، در ایجاد و تشدید این بیماری بسیار موثر هستند.

گاز حاصل از مواد شیمیایی صنعتی و پاک کننده هایی مانند آمونیاک یا کلر، نیتروس اکسید که به گاز خنده آور یا گاز بیهوشی معروف است، گازهای فلزی که در فعالیت های ساخت و ساز مانند جوشکاری استفاده می شوند، برخی عفونت های تنفسی ویروسی یا باکتریایی و داروهای خاصی مانند پنی سیلین در ایجاد این بیماری دخیل هستند.

روش های تشخیص این بیماری نادر چیست؟

اگر علائمی که ذکر شد در فرد مشاهده شود و شرایط تنفسی وخیمی داشته باشد، پزشک با بررسی سوابق پزشکی بیمار و انجام آزمایشاتی به درمان او می پردازد. در این مواقع پزشک ممکن است برای تشخیص بهتر به انجام تست هایی که در ادامه گفته می شود بپردازد.

انجام تست برونکوسکوپی؛ یک روش تشخیص است که پزشک از طریق گلو به راه های هوایی دستگاه های تنفسی بدن نگاه می اندازد. برونکوسکوپ، لوله نورانی نازک با یک دوربین کوچک در نوک است که با زدن یک اسپری بی حس کننده موضعی در پشت گلو برای جلوگیری از رفلاکس، وارد بدن میشود. از این طریق به طور مستقیم راههای هوایی داخل ریه قابل مشاهده هستند.

روش دومی که پزشک برای تشخیص به کار می برد جدا کردن قسمت آسیب دیده بافت ریه است که در زیر میکروسکوپ به مشاهده و آزمایش آن می پردازد.

روش سوم؛ انجام تست های عملکردی ریه یا (PFT) است. در این روش عملکرد طبیعی ریه ها  بررسی می شود که چه مقدار هوا وارد ریه می شود و ریه ها تا چه حدی می توانند این مقدار هوا را نگه دارند.

روش چهارم، تشخیص بیماری های ریوی توموگرافی کامپیوتری یا (CT)  است. در این روش تصاویر دقیقی از ریه ها و راههای هوایی گرفته می شود.

این بیماری چگونه درمان می شود؟

با پیشرفت علائم، آسیب به ریه بیشتر و درمان به مراتب پیچیده تر می شود. نوع درمان در افراد مختلف متفاوت است به عنوان مثال افرادی که در اثر مواد شیمیایی و سمی و در معرض قرار گرفتن محیط های آلوده مبتلا به این بیماری می شوند، اولین درمان پیشنهادی برای آن ها تغییر محیط زندگی است.

آنتی بیوتیک های ماکرولید، برای درمان عفونت های تنفسی باکتریایی بکار می روند که توسط پزشک تجویز می شود.برای کاهش التهابات، پزشک در بعضی مواقع استروئید ها به ویژه کورتیکواستروئید ها را تجویز می کند.

داروهای سرکوب کننده ایمنی که فعالیت سیستم ایمنی بدن را کاهش می دهند و التهاب را محدود می کنند از دیگر روش های درمان این بیماری است.

medicalnewstoday

انتهای پیام/

 

درمان میگرن در کلینیک آرامش

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.